Spotkanie na wyspie Bolko w Labie. Miało symboliczny wymiar. Bogdan Ogrodnik, który od 20 lat rozwija filozofię procesu w Polsce odebrał nagrodę za osiągnięcia życia, przyznaną mu przez International Process Network. To 3 osoba której przyznano to wyróżnienie. Nagrodę wręczył Randy Auxier a ja pełniłem rolę gospodarza. Nasze 4 godzinne spotkanie poświęciliśmy rozmowie o filozofii światła, której obaj filozofowie poświęcili swoje prace. Wielka radość uczestniczyć w takich dyskusjach!
Z Bogdanem spotykałem się po raz pierwszy na konferencji w Cieszynie w roku 2002. Był świeżo po doktoracie poświęconym Ingardenowi i mówił o ontologii relacyjnej. Wtedy zaprosił mnie do Towarzystwa Metafizycznego im. Alfreda Northa Whiteheada, mającego wówczas siedzibę przy klasztorze franciszkanów. W klasztorze z wielkim ogrodem. Wtedy było już dla mnie jasne jakim to ogrodnikiem jest Bogdan. Inspirował młodych, przyciągał doświadczonych i uznanych – sprawił, że filozofia procesu w Polsce stała się żywa.
W klasztorze odbywają się co roku konferencje Towarzystwa. Przyjeżdżają ludzie z całego świata. Klasztor staje się ważnym miejscem polskiej filozofii procesu ale nie tylko. Towarzystwo organizuje w 2016 roku światowy Kongres Filozofii Procesu, w którym uczestniczy kilkaset osób z całego świata. Ojciec Kleofas Gródek, prorektor tamtejszego seminarium jest skarbnikiem Towarzystwa. Dzięki niemu spotkania Towarzystwa odbywają się w gościnnej domowej franciszkańskiej atmosferze. Klasztor jest siedzibą Towarzystwa, miejscem spotkań, a także wydawania „Studia Whiteheadiana”.
Bogdan organizuje nie tylko życie filozoficzne. Jest jednym z twórców ogrodu botanicznego w Katowicach. Tworzy Pracownię Edukacji Żywej, organizuje warsztaty dla rodzin, chodzi z nimi po lesie, tłumaczy czym są żywe procesy, w bliskości roślin i zwierząt, w kontakcie z procesem życia. Jego filozofia rośnie wśród drzew.
Nasze rozmowy często zaczynają się od filozofii, a kończą na życiu – albo odwrotnie. Pamiętam nasz wspólny wyjazd do Monachium na szkołę letnią, chyba w 2015 roku. Jechaliśmy małym busem ściśnięci z innymi podróżnymi, a Bogdan referował mi swoją koncepcję zdarzenia edukacyjnego.
W czasie pandemii zorganizowaliśmy ostatnią konferencję naukową w Klasztorze. W roku 2020 Kleofas postanowił zakończyć współpracę z Towarzystwem. A rok później Bogdan zadzwonił do mnie, z wiadomością, że rozważa zakończenie działalności Towarzystwa. Okazało się jednak, że odejście jednych oznacza przyjście innych. Z Bogdanem nawiązał kontakt profesor Lech Witkowski, który zafascynował się filozofią Whiteheada. Jego książka Naddania i wzrosty z roku 2024 to pierwsza w Polsce próba zastosowania filozofii procesu w pedagogice. Towarzystwo przenosi się do Instytutu Filozofii Uniwersytetu Śląskiego. Pojawiają się comiesięczne seminaria tematyczne, coroczne konferencje, spotkania i szkoły letnie. W tym roku Bogdan z Łukaszem Łamżą wrócili do idei małej szkoły letniej – warsztatów prowadzonych w ośrodku w Beskidach dla małej grupy studentów, których celem jest obudzenie „miłości do filozofii procesu”.
Niezależnie od tego, czy jest to ogród botaniczny, Towarzystwo Whiteheadowskie, czy Pracownia Edukacji Żywej Bogdan tworzy przestrzenie, w których coś może zacząć rosnąć. Czasem jest to myśl. Czasem przyjaźń. Czasem wspólne przedsięwzięcie. Czasem po prostu rozmowa, która niespodziewanie prowadzi gdzieś dalej. I dlatego, kiedy mieliśmy z Randym Auxierem wręczyć Bogdanowi w Opolu Life Award, pomyślałem, że musimy to zrobić w naszym opolskim parku na wyspie Bolko.
Żeby coś wyrosło, trzeba nie tylko siać ale przede wszystkim przygotować ziemię, podlewać, czasem przesadzić, czasem dłużej poczekać. A potem patrzeć, co wyrośnie. Bogdan Ogrodnik właśnie to robi.
